De phoenix van Potsdamer Platz
Tot 1990 was de Potsdamer Platz een dode vlakte — een niemandsland dat de Berlijnse Muur midden door het vroegere drukste plein van Europa sneed. In de Weimarperiode was dit het zenuwcentrum van Berlijn: de eerste verkeerslichten van Duitsland stonden hier, grote hotels als het Excelsior kwamen hier hun cocktails drinken. Alles verdween in de oorlog en daarna achter de Muur.
Na de hereniging werd Potsdamer Platz het grootste bouwproject van Europa. Staatshoofden kwamen kijken naar de duizenden bouwkranen. Architecten als Renzo Piano, Helmut Jahn en Rafael Moneo tekenden voor de gebouwen. Het Sony Center, ontworpen door Helmut Jahn en geopend in 2000, was de kroon op het werk: een plein van zeven gebouwen onder één glazen en stalen koepel van 102 meter doorsnede.
De koepel: spectaculair van dag tot nacht
De koepel van het Sony Center verandert gedurende de dag van kleur — wit overdag, de hele nacht gekleurd verlicht in blauw, rood, paars en oranje. Het interieure plein — de Forum — is het middelpunt: een open ruimte omgeven door restaurants, cafés en winkels, met boven je hoofd de futuristische constructie. Het is gratis te bezoeken; je loopt er gewoon doorheen.
Om de koepel heen zijn bioscopen (Cinestar Imax), het Legoland Discovery Center en het filmmuseum Deutsche Kinemathek — een van de beste filmmusea van Europa. Het museum documenteert de geschiedenis van de Duitse film, van de vroege UFA-studiofilms tot de cinema van de naoorlogse periode, met een bijzondere aandacht voor Marlene Dietrich en Fritz Lang.
Praktisch
Het Sony Center is dag en nacht vrij toegankelijk. Restaurants en winkels zijn open van 's ochtends tot laat. Het Deutsche Kinemathek filmmuseum is open di-zo 10:00-18:00 uur, do tot 20:00 uur; toegang ca. €10. Neem de U2 of S1/S2/S25/S26 naar Potsdamer Platz. Van het station loop je direct naar het Sony Center (ca. 3 minuten). Combineer met een bezoek aan de Gemäldegalerie of de Neue Nationalgalerie die elk op 10 minuten lopen liggen.